نور خمینی

تقدیم به امام راحل (ره)

بر عرش فرود آمد و بتخانه درخشید

در دوش نبی بود که جانانه درخشید

از پرتوِ حُسنش به مبارک قدمی نو

زآن طایفه ذبازآمد و بتخانه درخشید

گیسوی زمان با همه احوال سیه بود

نور آمد و در هر رگه ی شانه درخشید

از باده کوثر که علی(ع) مست برآمد

یک جرعه به جوش آمد و پیمانه درخشید

در گردش پیمانه به بیماری چشمی

آلوده پیمانه زِ میخانه درخشید

از مسجد و از مدرسه ما نیز گریزیم

بگریخت زِ «من» تا که نهانخانه درخشید

بی واهمه از قدرت طاغوت ، به ایمان

دستی به شگفتی زد و مردانه درخشید

شیرافکن و خورشید سوار آمد و حق جوی

جالنانه تر از دولت شاهانه درخشید

این نور خمینی است که در ظلمت تاریخ

«امّید» علی گونه به بتخانه درخشید