تقدیم به امام راحل (ره) بر عرش فرود آمد و بتخانه درخشید در دوش نبی بود که جانانه درخشید از پرتوِ حُسنش به مبارک قدمی نو زآن طایفه ذبازآمد و بتخانه درخشید گیسوی زمان با همه احوال سیه بود نور آمد و در هر رگه ی شانه درخشید از باده کوثر که علی(ع) مست برآمد یک جرعه به جوش آمد و پیمانه درخشید در گردش پیما...

قطعه ای تقدیم به بانو رباب (س) بلبلی در چمن آراست یکی غنچه ی تر که به هنگام بهاران گل تر خواهد داد آب از چشمه ی حشمش به عیان می بخشید به امیدی که در آینده ثمر خواهد داد موسم چیدن گلها به دوصد عشوه و ناز بوسه بر مادر شاداب و پدر خواهد داد لیک از حادثه دهه خبردار نبود که درین واقعه گلچین چه نظر خواهد ...

 غزلی سروده امید سلماسی تقدیم به پیامبر اعظم حضرت محمد (ص) چگونه شرح دهم صولت و صلابت او که سروها خجل از اعتدال قامت او اگر بدین قد و قامت دمی قیام کند قیامتی به قیامت کشد قیامت او مثَل به ماه کنم صورتش غلط گفتم که آفتاب خجل می شود زِ صورتِ او خدا که هر دو جهان بَهرِ او رقم زده است تو خود حدیث مفصل ...

 شعری التیام بخش ، تقدیم به دل و روح مجروح امت اسلام در باورِ مسلمینِ عالم گشته ست همین سخن مسلّم فرموده به حقّ ، داورِ پاک « لولاک لما خلقت الافلاک » یعنی که تمام آسمان ها هم خشکی و نیز کوه و دریا هم زُهره و مشتری و کیوان هم عقد پَرن به اوجِ کیهان خورشید سما و ماهِ کامل القصّه ، تمامی عوامل خلّاق ،...

 غزلی ناقابل تقدیم به آستان حضرت امام رضا (ع) گرفتار دردم که درمان ندارم بجز درد و حال پریشان ندارم من از لطف گل ها که با خار دارند به لبخند گل ها هم ایمان ندارم به کنج قناعت بجایی رسیدم که چشمی به جاهِ سلیمان ندارم مکن عیبم ای دل چو مجنون که منزلگهی جز بیابان ندارم قدم در طریقی نهادم به مستی که آگا...

 سروده ای تقدیم به خاتون ایرانیان ، حضرت فاطمه معصومه (س) من که آواره و شیدا شده و داغونم برده و سائل درگاه چو تو خاتونم چشمه ی پاک وجود تو به قرآن کوثر جرعه ای نه که به یک قطره آن مجنونم ای به قم خفته عزیز دل خاتون بزرگ به علیکی به سلامم زِ درت ، ممنونم می کِشد سوزِ غریبی به درت جانم را گر کُشد بر ...

 غزلي تقديم به حضرت شمس الشموس ، صاحب الامر (عج) "شمس من" زير چتر لطف و رحمت آسماني گوهري آتش و دردي و ليكن در دل خاكستري اوج زيبائيست اين خاكستر و اخكر شدن هم به بالا هم به پائينش هنر مي پروري از بساط انس و غم رنگين متاعي حاملي حيف بگذاريش از ديده به دور و بگذري در مزاج ياس و نرگس طبع تو آبيست ، آب...

غزلي تركي تقديم به بانوي دوعالم حضرت فاطمه زهرا (س)  من نه مجنونام قالام چوللرده لیلا عشقینه یا کی وامق تک اولام آواره عذرا عشقینه قاف تکلیکده فقط بیر داغیدیر ، معناسی یوخ! قاف اولوبدور ذهنیلرده «قاف» عنقا عشقینه ایسته سن دونیای عشقون پوچ و فانی اولماسین اؤز گتیرمه اوزلوگونده هر نه دونیا عشقینه جانی...

غزلي تركي تقديم به ساحت مقدس امام رضا (ع) و خواهر بزرگوارش حضرت معصومه (س)  دردِ یاره طالبم عالمده درمان عشقینه جان متاعین چکمیشم بازاره جانان عشقینه مور اگر سودا ایله الده توتوپ رانِ ملخ بارگاهه یول تاپیب بیرگون سولیمان عشقینه هئچ مقامه ساتمارام بیرگون گدالیق عالمین بو مَقامی آلمیشام شوقیله سولطان ...

 سروده ای غرّا تقدیم به محضر حضرت عباس(ع) عاليجناب عشق       مردی سراغ آب گرفت و ولی نخورد او تشنه بود ، بلی ، ولیكن به آب عشق كس با خبر نبود ، چه می خواست نفس او حیران میان دجله و در پیچ و تاب عشق شاید به دل بصورت آهسته می سرود كی نوشم آب؟ كه دارم شراب عشق صدها سؤال در دل او جلوه می نمود دیگر ننوش ...

تو كیستی؟ ای رمز و راز عالم امكان تو كیستی ؟ وی برتر از خلیل و سلیمان ، تو كیستی ؟ پیش از وجود عالم و آدم نشسته بود نامت به طاق جنّت رضوان ، تو كیستی؟ بالاتر از كلیم و مسیحی ، چه خوانمت؟ ای در تن تمام جهان - جان - تو كیستی؟ هان! شكل عرش به شكل مزار توست ای جلوه گاه حضرت رحمان ، تو كیستی؟ فاش كسی نگش...